وَحَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ سُلَيْمَانَ الْكُوفِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ، عَنْ هِشَامٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ نَحْوَهُ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ فَانْفَجَرَ مِنْ لَيْلَتِهِ فَمَازَالَ يَسِيلُ حَتَّى مَاتَ وَزَادَ فِي الْحَدِيثِ قَالَ فَذَاكَ حِينَ يَقُولُ الشَّاعِرُ أَلاَ يَا سَعْدُ سَعْدَ بَنِي مُعَاذٍ فَمَا فَعَلَتْ قُرَيْظَةُ وَالنَّضِيرُ لَعَمْرُكَ إِنَّ سَعْدَ بَنِي مُعَاذٍ غَدَاةَ تَحَمَّلُوا لَهُوَ الصَّبُورُ تَرَكْتُمْ قِدْرَكُمْ لاَ شَىْءَ فِيهَا وَقِدْرُ الْقَوْمِ حَامِيَةٌ تَفُورُ وَقَدْ قَالَ الْكَرِيمُ أَبُو حُبَابٍ أَقِيمُوا قَيْنُقَاعُ وَلاَ تَسِيرُوا وَقَدْ كَانُوا بِبَلْدَتِهِمْ ثِقَالاً كَمَا ثَقُلَتْ بِمَيْطَانَ الصُّخُورُ
Бизга Алий ибнул-Ҳусайн ибн Сулаймон ал-Куфий ривоят қилди, бизга Абда Ҳишомдан шу иснод билан шунга ўхшашини ривоят қилди, фақат у: «Ўша кечаси (яраси) ёрилди ва то ўлгунча оқишда давом этди» деди. Ҳадисда у шуни қўшди: У деди: Мана, ўшанда шоир айтади: «Эй Саъд, Бану Муознинг Саъди, Қурайза ва Назийр нима қилди? Ҳаётинг билан қасамки, Бану Муознинг Саъди — улар кўчган тонгда — албатта сабрлидир. Сизлар қозонингизни — унда ҳеч нарса йўқ — қолдирдингиз, ҳолбуки қавмнинг қозони қайнаб туғён урар эди. Карим Абу Ҳубоб: «Эй Қайнуқаъ, жойингизда туринг, кўчманг» деган эди. Улар ўз юртларида оғир-вазмин эдилар, худди Майтонда тошлар оғир бўлгани каби».