حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، عَنْ هِشَامٍ، أَخْبَرَنِي أَبِي، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ سَعْدًا، قَالَ وَتَحَجَّرَ كَلْمُهُ لِلْبُرْءِ فَقَالَ اللَّهُمَّ إِنَّكَ تَعْلَمُ أَنْ لَيْسَ أَحَدٌ أَحَبَّ إِلَىَّ أَنْ أُجَاهِدَ فِيكَ مِنْ قَوْمٍ كَذَّبُوا رَسُولَكَ صلى الله عليه وسلم وَأَخْرَجُوهُ اللَّهُمَّ فَإِنْ كَانَ بَقِيَ مِنْ حَرْبِ قُرَيْشٍ شَىْءٌ فَأَبْقِنِي أُجَاهِدْهُمْ فِيكَ اللَّهُمَّ فَإِنِّي أَظُنُّ أَنَّكَ قَدْ وَضَعْتَ الْحَرْبَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ فَإِنْ كُنْتَ وَضَعْتَ الْحَرْبَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ فَافْجُرْهَا وَاجْعَلْ مَوْتِي فِيهَا . فَانْفَجَرَتْ مِنْ لَبَّتِهِ فَلَمْ يَرُعْهُمْ - وَفِي الْمَسْجِدِ مَعَهُ خَيْمَةٌ مِنْ بَنِي غِفَارٍ - إِلاَّ وَالدَّمُ يَسِيلُ إِلَيْهِمْ فَقَالُوا يَا أَهْلَ الْخَيْمَةِ مَا هَذَا الَّذِي يَأْتِينَا مِنْ قِبَلِكُمْ فَإِذَا سَعْدٌ جُرْحُهُ يَغِذُّ دَمًا فَمَاتَ مِنْهَا .
Бизга Абу Курайб ривоят қилди, бизга Ибн Нумайр Ҳишомдан ривоят қилди, менга отам Оишадан хабар бердики, Саъд — унинг яраси тузалишга юз тутиб битиб қолганда — деди: «Эй Аллаҳим, Сен биласанки, Расулингни соллаллаҳу алайҳи васаллам ёлғончи қилиб, уни чиқарган қавмга қарши Сенинг йўлингда жиҳод қилишдан кўра менга суюклироқ нарса йўқ. Эй Аллаҳим, агар Қурайшнинг урушидан бирор нарса қолган бўлса, мени Сенинг йўлингда улар билан жиҳод қилишим учун қолдир. Эй Аллаҳим, мен гумон қиламанки, Сен биз билан уларнинг орасидаги урушни қўйгансан (тугатгансан). Агар Сен биз билан уларнинг орасидаги урушни қўйган бўлсанг, уни (ярамни) ёриб оч ва ўлимимни унда қил». Шунда унинг бўйин чуқурчасидан (яраси) ёрилди. Масжидда у билан бирга Бану Ғифордан бир чодир бор эди, улар қон ўзларига оқиб келганида сергакланиб: «Эй чодир аҳли, бу сизлар томондан бизга келаётган нарса нима?» дедилар. Мана, Саъднинг ярасидан қон отилиб оқар эди. У шундан вафот этди.