حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ الْعَبْدِيُّ، حَدَّثَنَا بَهْزُ بْنُ أَسَدٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنِي حُمَيْدُ، بْنُ هِلاَلٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مُغَفَّلٍ، يَقُولُ رُمِيَ إِلَيْنَا جِرَابٌ فِيهِ طَعَامٌ وَشَحْمٌ يَوْمَ خَيْبَرَفَوَثَبْتُ لآخُذَهُ قَالَ فَالْتَفَتُّ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَاسْتَحْيَيْتُ مِنْهُ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ал-Абдий ривоят қилди, бизга Баҳз ибн Асад ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди, менга Ҳумайд ибн Ҳилол ривоят қилди, у деди: «Абдуллаҳ ибн Муғаффални шундай деганини эшитдим: ‹Хайбар куни бизга ичида таом ва мой бўлган бир халта улоқтирилди. Мен уни олиш учун сакрадим. Сўнг ўгирилсам, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам (турарди), шунда мен ундан уялдим›».