وَحَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا الْجَعْدُ، حَدَّثَنَا أَبُو رَجَاءٍ، الْعُطَارِدِيُّ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ كَرِهَ مِنْ أَمِيرِهِ شَيْئًا فَلْيَصْبِرْ عَلَيْهِ فَإِنَّهُ لَيْسَ أَحَدٌ مِنَ النَّاسِ خَرَجَ مِنَ السُّلْطَانِ شِبْرًا فَمَاتَ عَلَيْهِ إِلاَّ مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّةً " .
Ва бизга Шайбон ибн Фарруҳ ривоят қилди, бизга Абдулворис ривоят қилди, бизга ал-Жаъд ривоят қилди, бизга Абу Ражо ал-Уторидий Ибн Аббосдан, у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди. У деди: «Ким амиридан бирор нарсани ёқтирмаса, унга сабр қилсин. Зеро одамлардан бирор киши ҳокимиятдан (султондан) бир қарич чиқиб, шу ҳолда ўлмайди, магар жоҳилият ўлими билан ўлганидан бошқа».