4870-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Ҳукумат китоби
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، ح وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، كُلُّهُمْ عَنْ سُهَيْلٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ نَحْوَهُ .
Бизга Қутайба ибн Саъийд ривоят қилди: Бизга Абу Авона ривоят қилди; (ҳ) яна менга Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилди: Бизга Жарийр ривоят қилди; (ҳ) яна бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ривоят қилди: Бизга Абу Муовия ривоят қилди — барчаси Суҳайл дан, шу иснод билан унинг назири (ўхшашини) ривоят қилдилар.