حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، - يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ - عَنْ سُهَيْلٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا سَافَرْتُمْ فِي الْخِصْبِ فَأَعْطُوا الإِبِلَ حَظَّهَا مِنَ الأَرْضِ وَإِذَا سَافَرْتُمْ فِي السَّنَةِ فَبَادِرُوا بِهَا نِقَيَهَا وَإِذَا عَرَّسْتُمْ فَاجْتَنِبُوا الطَّرِيقَ فَإِنَّهَا طُرُقُ الدَّوَابِّ وَمَأْوَى الْهَوَامِّ بِاللَّيْلِ " .
Бизга Қутайба ибн Саъид ривоят қилди, бизга Абдулазиз — яъни ибн Муҳаммад — Суҳайлдан, у отасидан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Серсув-серунум (вақтда) сафар қилсангиз, туяларга ердан ўз насибасини беринг. Қаҳатчилик (йили) сафар қилсангиз, уларнинг куч-қуввати (семизлиги) билан (чарчашидан олдин) шошилинг. Тунаб қолсангиз, йўл (ўртаси) дан сақланинг, чунки у жониворларнинг йўли ва кечаси ҳашаротларнинг маконидир» дедилар.