5120-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Қурбонлик китоби
وَحَدَّثَنَاهُ إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ حُمَيْدِ بْنِ، عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، تَرْفَعُهُ قَالَ " إِذَا دَخَلَ الْعَشْرُ وَعِنْدَهُ أُضْحِيَّةٌ يُرِيدُ أَنْ يُضَحِّيَ فَلاَ يَأْخُذَنَّ شَعْرًا وَلاَ يَقْلِمَنَّ ظُفُرًا " .
Бизга уни Ишоқ ибн Иброҳим ҳам ривоят қилди, бизга Суфён хабар берди, менга Абдурраҳмон ибн Ҳумайд ибн Абдурраҳмон ибн Авф ривоят қилди, у Саийд ибн Мусайябдан, у Умму Саламадан, уни (Набийга) боғлаб ривоят қилди: У деди: «(Зулҳижжанинг биринчи) ўн куни кириб, кишининг қурбонлик қилмоқчи бўлган қурбонлиги бўлса, соч олмасин ва тирноқ кесмасин».