وَحَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ - وَاللَّفْظُ لِزُهَيْرٍ وَابْنِ الْمُثَنَّى - قَالُوا حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ أَبِي عِيسَى الأُسْوَارِيِّ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنِ الشُّرْبِ قَائِمًا .
Бизга Зуҳайр ибн Ҳарб, Муҳаммад ибн ал-Мусанно ва ибн Башшор ривоят қилди - лафз Зуҳайр ва ибн ал-Мусанноники - улар дедилар: Бизга Яҳё ибн Саъид ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди, бизга Қатода ривоят қилди, у Абу Исо ал-Усворийдан, у Абу Саъид ал-Худрийдан, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам тик туриб ичишдан қайтарди.