حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ، وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَأَبُو كَامِلٍ الْجَحْدَرِيُّ - وَاللَّفْظُ لِسَعِيدٍ - قَالُوا حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ مُصْعَبِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ دَخَلَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ عَلَى ابْنِ عَامِرٍ يَعُودُهُ وَهُوَ مَرِيضٌ فَقَالَ أَلاَ تَدْعُو اللَّهَ لِي يَا ابْنَ عُمَرَ . قَالَ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ تُقْبَلُ صَلاَةٌ بِغَيْرِ طُهُورٍ وَلاَ صَدَقَةٌ مِنْ غُلُولٍ " . وَكُنْتَ عَلَى الْبَصْرَةِ .
Мусъаб ибн Саъд айтди: Абдуллаҳ ибн Умар Ибн Омир(нинг олди)га — у касал бўлганида — йўқлаб кирди. У: "Мен учун Аллаҳга дуо қилмайсанми, эй ибн Умар?" деди. У: "Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни: ‹Таҳоратсиз намоз қабул қилинмайди ва ғулул (хиёнат-талон)дан (бўлган) садақа (қабул қилинмайди)› деганини эшитдим; сен эса Басра устида (ҳоким) эдинг" деди.