حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، حَدَّثَنَا حَبَّانُ بْنُ هِلاَلٍ، حَدَّثَنَا أَبَانٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، أَنَّ زَيْدًا، حَدَّثَهُ أَنَّ أَبَا سَلاَّمٍ حَدَّثَهُ عَنْ أَبِي مَالِكٍ الأَشْعَرِيِّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الطُّهُورُ شَطْرُ الإِيمَانِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ تَمْلأُ الْمِيزَانَ . وَسُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ تَمْلآنِ - أَوْ تَمْلأُ - مَا بَيْنَ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ وَالصَّلاَةُ نُورٌ وَالصَّدَقَةُ بُرْهَانٌ وَالصَّبْرُ ضِيَاءٌ وَالْقُرْآنُ حُجَّةٌ لَكَ أَوْ عَلَيْكَ كُلُّ النَّاسِ يَغْدُو فَبَائِعٌ نَفْسَهُ فَمُعْتِقُهَا أَوْ مُوبِقُهَا " .
Абу Молик ал-Ашъарий айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Таҳорат (туҳур) — иймоннинг ярми; ‹Алҳамдулиллаҳ› — мезонни тўлдиради; ‹Субҳаналлаҳ› ва ‹Алҳамдулиллаҳ› — осмонлар билан ер орасини тўлдиради; намоз — нур; садақа — бурҳон (далил); сабр — зиё (ёруғлик); Қуръан — сен учун ёки сенга қарши ҳужжатдир. Ҳар бир инсон (тонгда) чиқади (кун бошлайди); бас (кимдир) ўз жонини сотиб, уни озод қилади ёки ҳалок қилади" деди.