حَدَّثَنِي يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدَّوْرَقِيُّ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - يَعْنِي ابْنَ عُلَيَّةَ - عَنِ الْمُثَنَّى بْنِ سَعِيدٍ، حَدَّثَنِي طَلْحَةُ بْنُ نَافِعٍ، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ أَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِيَدِي ذَاتَ يَوْمٍ إِلَى مَنْزِلِهِ فَأَخْرَجَ إِلَيْهِ فِلَقًا مِنْ خُبْزٍ فَقَالَ " مَا مِنْ أُدُمٍ " . فَقَالُوا لاَ إِلاَّ شَىْءٌ مِنْ خَلٍّ . قَالَ " فَإِنَّ الْخَلَّ نِعْمَ الأُدُمُ " . قَالَ جَابِرٌ فَمَا زِلْتُ أُحِبُّ الْخَلَّ مُنْذُ سَمِعْتُهَا مِنْ نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . وَقَالَ طَلْحَةُ مَا زِلْتُ أُحِبُّ الْخَلَّ مُنْذُ سَمِعْتُهَا مِنْ جَابِرٍ .
Менга Яъқуб ибн Иброҳим ад-Даврақий ривоят қилди: бизга Исмоил — яъни Ибн Улайя — ал-Мусанно ибн Саъиддан ривоят қилди: менга Талҳа ибн Нофиъ ривоят қилдики, у Жобир ибн Абдуллаҳни шундай деяётганини эшитди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бир куни қўлимдан ушлаб уйига олиб борди ва унга бир бўлак нонни чиқардилар. У: «Нондослик борми?» деди. Улар: «Йўқ, фақат озгина сирка бор» дедилар. У: «Албатта сирка қандай яхши нондослик» деди. Жобир айтди: мен буни Аллаҳнинг набийидан соллаллаҳу алайҳи васаллам эшитганимдан бери сиркани севиб қолдим. Талҳа айтди: мен буни Жобирдан эшитганимдан бери сиркани севиб қолдим.