وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَخْبَرَنَا حَجَّاجُ بْنُ أَبِي، زَيْنَبَ حَدَّثَنِي أَبُو سُفْيَانَ، طَلْحَةُ بْنُ نَافِعٍ قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كُنْتُ جَالِسًا فِي دَارِي فَمَرَّ بِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَشَارَ إِلَىَّ فَقُمْتُ إِلَيْهِ فَأَخَذَ بِيَدِي فَانْطَلَقْنَا حَتَّى أَتَى بَعْضَ حُجَرِ نِسَائِهِ فَدَخَلَ ثُمَّ أَذِنَ لِي فَدَخَلْتُ الْحِجَابَ عَلَيْهَا فَقَالَ " هَلْ مِنْ غَدَاءٍ " . فَقَالُوا نَعَمْ . فَأُتِيَ بِثَلاَثَةِ أَقْرِصَةٍ فَوُضِعْنَ عَلَى نَبِيٍّ فَأَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قُرْصًا فَوَضَعَهُ بَيْنَ يَدَيْهِ وَأَخَذَ قُرْصًا آخَرَ فَوَضَعَهُ بَيْنَ يَدَىَّ ثُمَّ أَخَذَ الثَّالِثَ فَكَسَرَهُ بِاثْنَيْنِ فَجَعَلَ نِصْفَهُ بَيْنَ يَدَيْهِ وَنِصْفَهُ بَيْنَ يَدَىَّ ثُمَّ قَالَ " هَلْ مِنْ أُدُمٍ " . قَالُوا لاَ . إِلاَّ شَىْءٌ مِنْ خَلٍّ . قَالَ " هَاتُوهُ فَنِعْمَ الأُدُمُ هُوَ " .
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ҳам ривоят қилди: бизга Язид ибн Ҳорун ривоят қилди: бизга Ҳажжож ибн Абу Зайнабхабар берди: менга Абу Суфён Талҳа ибн Нофиъ ривоят қилди. У айтди: мен Жобир ибн Абдуллаҳни шундай деяётганини эшитдим: мен уйимда ўтирган эдим, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ёнимдан ўтди ва менга ишора қилди, мен унга турдим. У қўлимдан ушлади, биз юриб унинг аёлларининг баъзи ҳужраларига келдик, у кирди, сўнг менга рухсат берди, мен парда ичига унинг ҳузурига кирдим. У: «Тушлик борми?» деди. Улар: «Ҳа» дедилар. Учта нон келтирилди ва бир лаганга қўйилди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам битта нонни олди ва уни ўз олдига қўйди, яна бир нонни олди ва уни менинг олдимга қўйди, сўнг учинчисини олиб иккига бўлди, ярмини ўз олдига, ярмини менинг олдимга қўйди. Сўнг: «Нондослик борми?» деди. Улар: «Йўқ, фақат озгина сирка бор» дедилар. У: «Уни келтиринглар, у қандай яхши нондослик» деди.