حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ الْمُثَنَّى - قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ، بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، عَنْ أَبِي أَيُّوبَ الأَنْصَارِيِّ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا أُتِيَ بِطَعَامٍ أَكَلَ مِنْهُ وَبَعَثَ بِفَضْلِهِ إِلَىَّ وَإِنَّهُ بَعَثَ إِلَىَّ يَوْمًا بِفَضْلَةٍ لَمْ يَأْكُلْ مِنْهَا لأَنَّ فِيهَا ثُومًا فَسَأَلْتُهُ أَحَرَامٌ هُوَ قَالَ " لاَ وَلَكِنِّي أَكْرَهُهُ مِنْ أَجْلِ رِيحِهِ " . قَالَ فَإِنِّي أَكْرَهُ مَا كَرِهْتَ .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ва Ибн Башшор — сўзлар Ибн ал-Мусанноники — ривоят қилдилар: улар айтдилар: бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди: бизга Шуъба Симок ибн Ҳарбдан, у Жобир ибн Самурадан, у Абу Айюб ал-Ансорийдан ривоят қилди. У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳузурига таом келтирилса, ундан ер ва қолганини менга юборарди. Бир куни у менга ундан ўзи емаган қолдиқ юборди, чунки унда саримсоқ бор эди. Мен ундан: «У ҳаромми?» деб сўрадим. У: «Йўқ, лекин мен уни ҳиди сабабли ёқтирмайман» деди. Мен: «Сен ёқтирмаганни мен ҳам ёқтирмайман» дедим.