حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ حُمَيْدٍ الطَّوِيلِ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، رضى الله عنه أَنَّ عَبْدَ، الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْفٍ جَاءَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَبِهِ أَثَرُ صُفْرَةٍ فَسَأَلَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرَهُ أَنَّهُ تَزَوَّجَ امْرَأَةً مِنَ الأَنْصَارِ قَالَ " كَمْ سُقْتَ إِلَيْهَا ". قَالَ زِنَةَ نَوَاةٍ مِنْ ذَهَبٍ. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَوْلِمْ وَلَوْ بِشَاةٍ ".
Абдуллаҳ ибн Юсуф, Моликдан, у Ҳумайд Тавийлдан, у Анас ибн Моликдан (розияллаҳу анҳу) ривоят қилади: Абдураҳмон ибн Авф Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келди, унда сариғ (атир) изи бор эди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ундан сўрадилар. У Ансордан бир аёлга уйланганини хабар берди. У: «Унга қанча (маҳр) бердинг?» дедилар. У: Бир данак оғирликда олтин, деди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Валима қил, бир қўй (сўйиб) бўлса ҳам» дедилар.