أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، وَالْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ، قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ، - وَاللَّفْظُ لِمُحَمَّدٍ - عَنِ ابْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ حُمَيْدٍ الطَّوِيلِ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْفٍ، جَاءَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَبِهِ أَثَرُ الصُّفْرَةِ فَسَأَلَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرَهُ أَنَّهُ تَزَوَّجَ امْرَأَةً مِنَ الأَنْصَارِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " كَمْ سُقْتَ إِلَيْهَا " . قَالَ زِنَةَ نَوَاةٍ مِنْ ذَهَبٍ . قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَوْلِمْ وَلَوْ بِشَاةٍ " .
Бизга Муҳаммад ибн Салама ва ал-Ҳорис ибн Мискин — унга ўқиб берилганда мен ҳам эшитиб турардим — хабар бердилар — лафз Муҳаммадники — улар Ибн ал-Қосимдан, у Моликдан, у Ҳумайд ат-Тавийлдан, у Анас ибн Молик (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилишдики), Абдурраҳмон ибн Авф (розияллаҳу анҳу) Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига келди, унда сариқ (хушбўйлик) изи бор эди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ундан сўрадилар, у эса ансорлардан бўлган бир аёлга уйланганини хабар берди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Унга қанча (маҳр) бердинг?» дедилар. У: «Бир данак олтин (миқдорида),» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Бир қўй билан бўлса-да, валима (тўй оши) бер,» дедилар.