أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ نَافِعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا بَهْزُ بْنُ أَسَدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، قَالَ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْفٍ، جَاءَ وَعَلَيْهِ رَدْعٌ مِنْ زَعْفَرَانٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَهْيَمْ " . قَالَ تَزَوَّجْتُ امْرَأَةً . قَالَ " وَمَا أَصْدَقْتَ " . قَالَ وَزْنَ نَوَاةٍ مِنْ ذَهَبٍ . قَالَ " أَوْلِمْ وَلَوْ بِشَاةٍ " .
Бизга Абу Бакр ибн Нофиъ хабар берди, у деди: бизга Баҳз ибн Асад ривоят қилди, у деди: бизга Ҳаммод ривоят қилди, у деди: бизга Собит ривоят қилди, у Анасдан (ривоят қилдики), Абдураҳмон ибн Авф устида заъфарон изи бўлган ҳолда келди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Бу нима?» дедилар. У: «Бир аёлга уйландим,» деди. У: «Қанча маҳр бердинг?» дедилар. У: «Бир данак (оғирлиги)даги олтин,» деди. У: «Бир қўй (сўйиб) бўлса-да, валима (тўй оши) бер,» дедилар.