3372-ҳадисСунани Насоий · Никоҳ китоби
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَأَى عَلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَثَرَ صُفْرَةٍ فَقَالَ " مَا هَذَا " . قَالَ تَزَوَّجْتُ امْرَأَةً عَلَى وَزْنِ نَوَاةٍ مِنْ ذَهَبٍ . فَقَالَ " بَارَكَ اللَّهُ لَكَ أَوْلِمْ وَلَوْ بِشَاةٍ " .
Бизга Қутайба хабар берди, у деди: бизга Ҳаммод ибн Зайд ривоят қилди, у Собитдан, у Анасдан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Абдураҳмонда сариқ (хушбўй) из кўрдилар ва: «Бу нима?» дедилар. У: «Бир аёлга бир данак (оғирлиги)даги олтин (маҳр) билан уйландим,» деди. Шунда у: «Аллаҳ сенга барака берсин. Бир қўй (сўйиб) бўлса-да, валима (тўй оши) бер,» дедилар.