حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ مَا عَابَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم طَعَامًا قَطُّ كَانَ إِذَا اشْتَهَى شَيْئًا أَكَلَهُ وَإِنْ كَرِهَهُ تَرَكَهُ .
Бизга Яҳё ибн Яҳё, Зуҳайр ибн Ҳарб ва Исъҳоқ ибн Иброҳим ривоят қилди. Зуҳайр «ривоят қилди» деди, қолган иккиси эса «хабар берди» деди: бизга Жарир Аъмашдан, у Абу Ҳозимдан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳеч қачон бирор таомни айбга олмаганлар; агар бирор нарсани хоҳласалар, уни ер эдилар, агар ёқтирмасалар, уни тарк этар эдилар.