وَحَدَّثَنَاهُ قُتَيْبَةُ، وَمُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، عَنِ اللَّيْثِ بْنِ سَعْدٍ، ح وَحَدَّثَنِيهِ عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، السَّعْدِيُّ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - يَعْنِي ابْنَ عُلَيَّةَ - عَنْ أَيُّوبَ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ، بْنُ بِشْرٍ ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي، شَيْبَةَ وَالْوَلِيدُ بْنُ شُجَاعٍ قَالاَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ، أَبِي بَكْرٍ الْمُقَدَّمِيُّ حَدَّثَنَا الْفُضَيْلُ بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ، ح . وَحَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، - يَعْنِي ابْنَ حَازِمٍ - عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، السَّرَّاجِ كُلُّ هَؤُلاَءِ عَنْ نَافِعٍ، . بِمِثْلِ حَدِيثِ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ بِإِسْنَادِهِ عَنْ نَافِعٍ، وَزَادَ، فِي حَدِيثِ عَلِيِّ بْنِ مُسْهِرٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، " أَنَّ الَّذِي، يَأْكُلُ أَوْ يَشْرَبُ فِي آنِيَةِ الْفِضَّةِ وَالذَّهَبِ " . وَلَيْسَ فِي حَدِيثِ أَحَدٍ مِنْهُمْ ذِكْرُ الأَكْلِ وَالذَّهَبِ إِلاَّ فِي حَدِيثِ ابْنِ مُسْهِرٍ .
Бизга буни Қутайба ва Муҳаммад ибн Румҳ ал-Лайс ибн Саъддан ривоят қилди, (ҳ) менга буни Али ибн Ҳужр ас-Саъдий ривоят қилди, бизга Исмоил — яъни Ибн Улайя — Айюбдан ривоят қилди, (ҳ) бизга Ибн Нумайр ҳам ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Бишр ривоят қилди, (ҳ) бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ҳам ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Саъид ривоят қилди, (ҳ) бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ва ал-Валид ибн Шужў ҳам ривоят қилди, улар дедилар: бизга Али ибн Мусъҳир Убайдуллаҳдан ривоят қилди, (ҳ) бизга Муҳаммад ибн Абу Бакр ал-Муқаддамий ҳам ривоят қилди, бизга ал-Фузайл ибн Сулаймон ривоят қилди, бизга Мусо ибн Уқба ривоят қилди, (ҳ) бизга Шайбан ибн Фаррух ҳам ривоят қилди, бизга Жарир — яъни Ибн Ҳозим — Абдурраҳмон ас-Саррождан ривоят қилди. Буларнинг барчаси Нофеъдан Молик ибн Анаснинг ҳадиси каби, унинг исноди билан Нофеъдан ривоят қилди. Али ибн Мусъҳирнинг Убайдуллаҳдан қилган ҳадисида зиёда қилди: «Албатта, кумуш ва олтин идишда ейдиган ёки ичадиган киши». Уларнинг ҳеч бирининг ҳадисида ейиш ва олтиннинг зикри йўқ, фақат Ибн Мусъҳирнинг ҳадисидан бошқа.