باب تَحْرِيمِ أَوَانِي الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ فِي الشُّرْبِ وَغَيْرِهِ عَلَى الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ نَافِعٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الَّذِي يَشْرَبُ فِي آنِيَةِ الْفِضَّةِ إِنَّمَا يُجَرْجِرُ فِي بَطْنِهِ نَارَ جَهَنَّمَ " .
Бизга Яҳё ибн Яҳё ривоят қилди, у деди: Моликка Нофеъ орқали, у Зайд ибн Абдуллаҳ орқали, у Абдуллаҳ ибн Абдурраҳмон ибн Абу Бакр ас-Сиддиқ орқали, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг завжаси Умму Салама орқали ўқиб бердимки, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Кумуш идишда ичадиган киши, албатта, қорнида жаҳаннам ўтини гулдиратади».
وَحَدَّثَنَاهُ قُتَيْبَةُ، وَمُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، عَنِ اللَّيْثِ بْنِ سَعْدٍ، ح وَحَدَّثَنِيهِ عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، السَّعْدِيُّ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - يَعْنِي ابْنَ عُلَيَّةَ - عَنْ أَيُّوبَ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ، بْنُ بِشْرٍ ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي، شَيْبَةَ وَالْوَلِيدُ بْنُ شُجَاعٍ قَالاَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ، أَبِي بَكْرٍ الْمُقَدَّمِيُّ حَدَّثَنَا الْفُضَيْلُ بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ، ح . وَحَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، - يَعْنِي ابْنَ حَازِمٍ - عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، السَّرَّاجِ كُلُّ هَؤُلاَءِ عَنْ نَافِعٍ، . بِمِثْلِ حَدِيثِ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ بِإِسْنَادِهِ عَنْ نَافِعٍ، وَزَادَ، فِي حَدِيثِ عَلِيِّ بْنِ مُسْهِرٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، " أَنَّ الَّذِي، يَأْكُلُ أَوْ يَشْرَبُ فِي آنِيَةِ الْفِضَّةِ وَالذَّهَبِ " . وَلَيْسَ فِي حَدِيثِ أَحَدٍ مِنْهُمْ ذِكْرُ الأَكْلِ وَالذَّهَبِ إِلاَّ فِي حَدِيثِ ابْنِ مُسْهِرٍ .
Бизга буни Қутайба ва Муҳаммад ибн Румҳ ал-Лайс ибн Саъддан ривоят қилди, (ҳ) менга буни Али ибн Ҳужр ас-Саъдий ривоят қилди, бизга Исмоил — яъни Ибн Улайя — Айюбдан ривоят қилди, (ҳ) бизга Ибн Нумайр ҳам ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Бишр ривоят қилди, (ҳ) бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ҳам ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Саъид ривоят қилди, (ҳ) бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ва ал-Валид ибн Шужў ҳам ривоят қилди, улар дедилар: бизга Али ибн Мусъҳир Убайдуллаҳдан ривоят қилди, (ҳ) бизга Муҳаммад ибн Абу Бакр ал-Муқаддамий ҳам ривоят қилди, бизга ал-Фузайл ибн Сулаймон ривоят қилди, бизга Мусо ибн Уқба ривоят қилди, (ҳ) бизга Шайбан ибн Фаррух ҳам ривоят қилди, бизга Жарир — яъни Ибн Ҳозим — Абдурраҳмон ас-Саррождан ривоят қилди. Буларнинг барчаси Нофеъдан Молик ибн Анаснинг ҳадиси каби, унинг исноди билан Нофеъдан ривоят қилди. Али ибн Мусъҳирнинг Убайдуллаҳдан қилган ҳадисида зиёда қилди: «Албатта, кумуш ва олтин идишда ейдиган ёки ичадиган киши». Уларнинг ҳеч бирининг ҳадисида ейиш ва олтиннинг зикри йўқ, фақат Ибн Мусъҳирнинг ҳадисидан бошқа.
وَحَدَّثَنِي زَيْدُ بْنُ يَزِيدَ أَبُو مَعْنٍ الرَّقَاشِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنْ عُثْمَانَ، - يَعْنِي ابْنَ مُرَّةَ - حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ خَالَتِهِ أُمِّ سَلَمَةَ، قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ شَرِبَ فِي إِنَاءٍ مِنْ ذَهَبٍ أَوْ فِضَّةٍ فَإِنَّمَا يُجَرْجِرُ فِي بَطْنِهِ نَارًا مِنْ جَهَنَّمَ " .
Менга Зайд ибн Язид Абу Маън ар-Рақоший ривоят қилди, бизга Абу Осим Усмондан — яъни Ибн Мурра — ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Абдурраҳмон холаси Умму Саламадан ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Ким олтин ёки кумуш идишда ичса, албатта, қорнида жаҳаннамдан ўт гулдиратади».