5387-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Кийим ва безак
وَحَدَّثَنِي زَيْدُ بْنُ يَزِيدَ أَبُو مَعْنٍ الرَّقَاشِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنْ عُثْمَانَ، - يَعْنِي ابْنَ مُرَّةَ - حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ خَالَتِهِ أُمِّ سَلَمَةَ، قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ شَرِبَ فِي إِنَاءٍ مِنْ ذَهَبٍ أَوْ فِضَّةٍ فَإِنَّمَا يُجَرْجِرُ فِي بَطْنِهِ نَارًا مِنْ جَهَنَّمَ " .
Менга Зайд ибн Язид Абу Маън ар-Рақоший ривоят қилди, бизга Абу Осим Усмондан — яъни Ибн Мурра — ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Абдурраҳмон холаси Умму Саламадан ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Ким олтин ёки кумуш идишда ичса, албатта, қорнида жаҳаннамдан ўт гулдиратади».