5397-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Кийим ва безак
وَحَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْحَكَمِ، أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ الرَّحْمَنِ، - يَعْنِي ابْنَ أَبِي لَيْلَى - قَالَ شَهِدْتُ حُذَيْفَةَ اسْتَسْقَى بِالْمَدَائِنِ فَأَتَاهُ إِنْسَانٌ بِإِنَاءٍ مِنْ فِضَّةٍ . فَذَكَرَهُ بِمَعْنَى حَدِيثِ ابْنِ عُكَيْمٍ عَنْ حُذَيْفَةَ .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Муоз ал-Анбарий ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, бизга Шуъба ал-Ҳакамдан ривоят қилдики, у Абдурраҳмонни — яъни Ибн Абу Лайло — шундай деганини эшитди: Мен Ҳузайфанинг Мадоинда сув сўраганига гувоҳ бўлдим, шунда бир инсон унга кумуш идишда (сув) келтирди. Сўнг уни Ибн Укаймнинг Ҳузайфадан қилган ҳадиси маъносида зикр қилди.