5596-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Одоб китоби
وَحَدَّثَنِي أُمَيَّةُ بْنُ بِسْطَامٍ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ يَعْنِي ابْنَ زُرَيْعٍ، ح وَحَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - يَعْنِي ابْنَ عُلَيَّةَ - كِلاَهُمَا عَنْ رَوْحِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ، عَنْ جَابِرٍ، . بِمِثْلِ حَدِيثِ ابْنِ عُيَيْنَةَ غَيْرَ أَنَّهُ لَمْ يَذْكُرْ وَلاَ نُنْعِمُكَ عَيْنًا .
Менга Умайя ибн Бистом ривоят қилди, бизга Язид яъни ибн Зурайъ ривоят қилди. (ҳ) Яна менга Алий ибн Ҳужр ривоят қилди, бизга Исмоил — яъни ибн Улайя — ривоят қилди. Уларнинг иккаласи Равҳ ибн ал-Қосимдан, у Муҳаммад ибн ал-Мункадирдан, у Жобирдан, ибн Уяйнанинг ҳадиси каби ривоят қилдилар. Фақат у «ва сени хурсанд қилмаймиз» деган сўзни зикр қилмади.