حَدَّثَنَا عَمْرٌو النَّاقِدُ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، جَمِيعًا عَنْ سُفْيَانَ، قَالَ عَمْرٌو حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُنْكَدِرِ، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ وُلِدَ لِرَجُلٍ مِنَّا غُلاَمٌ فَسَمَّاهُ الْقَاسِمَ فَقُلْنَا لاَ نَكْنِيكَ أَبَا الْقَاسِمِ وَلاَ نُنْعِمُكَ عَيْنًا . فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ " أَسْمِ ابْنَكَ عَبْدَ الرَّحْمَنِ " .
Бизга Амр ан-Ноқид ва Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Нумайр, иккаласи Суфёндан ривоят қилдилар. Амр деди: Бизга Суфён ибн Уяйна ривоят қилди, бизга ибн ал-Мункадир ривоят қилдики, у Жобир ибн Абдуллаҳни шундай деганини эшитган: Биздан бир кишининг ўғли туғилди ва уни Қосим деб номлади. Биз: «Биз сени Абул-Қосим деб кунялаштирмаймиз ва сени хурсанд қилмаймиз» дедик. Шунда у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдиларига келиб, буни у кишига айтди. У дедилар: «Ўғлингни Абдурраҳмон деб номла.»