وَحَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ اللَّيْثِ بْنِ سَعْدٍ، حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ جَدِّي، حَدَّثَنِي عُقَيْلُ بْنُ خَالِدٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهَا كَانَتْ إِذَا مَاتَ الْمَيِّتُ مِنْ أَهْلِهَا فَاجْتَمَعَ لِذَلِكَ النِّسَاءُ ثُمَّ تَفَرَّقْنَ إِلاَّ أَهْلَهَا وَخَاصَّتَهَا - أَمَرَتْ بِبُرْمَةٍ مِنْ تَلْبِينَةٍ فَطُبِخَتْ ثُمَّ صُنِعَ ثَرِيدٌ فَصُبَّتِ التَّلْبِينَةُ عَلَيْهَا ثُمَّ قَالَتْ كُلْنَ مِنْهَا فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " التَّلْبِينَةُ مَجَمَّةٌ لِفُؤَادِ الْمَرِيضِ تُذْهِبُ بَعْضَ الْحُزْنِ " .
Бизга Абдулмалик ибн Шуъайб ибн ал-Лайс ибн Саъд ривоят қилди, менга отам ривоят қилди, у бобомдан, менга Уқайл ибн Холид ривоят қилди, у Ибн Шиҳобдан, у Урвадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг рафиқалари Оишадан ривоят қилдики, у ўз аҳлидан бирор киши вафот этиб, бунинг учун аёллар йиғилиб, сўнг унинг аҳли ва яқинларидан бошқалари тарқаб кетганларида, талбийна (кепакли бўтқа)дан бир қозон (пиширишни) буюрар, сўнг у пиширилар, кейин тарид (нон тўғралган таом) тайёрланиб, унинг устига талбийна қуйилар эди. Сўнг у: «Ундан енглар, чунки мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ‹Талбийна беморнинг юрагига таскин беради, қайғунинг бир қисмини кетказади› деганларини эшитганман» дер эди.