حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ بْنِ قَعْنَبٍ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، - يَعْنِي ابْنَ بِلاَلٍ - عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا سَلَمَةَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، يَقُولُ سَمِعْتُ أَبَا قَتَادَةَ، يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " الرُّؤْيَا مِنَ اللَّهِ وَالْحُلْمُ مِنَ الشَّيْطَانِ فَإِذَا رَأَى أَحَدُكُمْ شَيْئًا يَكْرَهُهُ فَلْيَنْفِثْ عَنْ يَسَارِهِ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ وَلْيَتَعَوَّذْ بِاللَّهِ مِنْ شَرِّهَا فَإِنَّهَا لَنْ تَضُرَّهُ " . فَقَالَ إِنْ كُنْتُ لأَرَى الرُّؤْيَا أَثْقَلَ عَلَىَّ مِنْ جَبَلٍ فَمَا هُوَ إِلاَّ أَنْ سَمِعْتُ بِهَذَا الْحَدِيثِ فَمَا أُبَالِيهَا .
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама ибн Қаънаб ривоят қилди, бизга Сулаймон — яъни Ибн Билол — Яҳё ибн Саиддан ривоят қилди. У деди: Мен Абу Салама ибн Абдурраҳмонни: «Мен Абу Қатодани: ‹Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни: «Туш Аллаҳдандир, ёмон туш шайтондандир. Бас, бирингиз ўзи ёқтирмайдиган бирор нарсани кўрса, чап томонига уч марта тупурсин ва унинг ёмонлигидан Аллаҳга паноҳ тиласин. Албатта, у унга зарар етказмайди», деганларини эшитдим› деяётганини эшитдим» деганини эшитдим. Сўнг у деди: Мен менга тоғдан ҳам оғирроқ туюладиган туш кўрардим, аммо бу ҳадисни эшитганимдан кейин энди унга парво қилмайман.