حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَبُو عَامِرٍ الأَشْعَرِيُّ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ - وَاللَّفْظُ لأَبِي عَامِرٍ - قَالُوا حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ بُرَيْدٍ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ مَثَلَ مَا بَعَثَنِي اللَّهُ بِهِ عَزَّ وَجَلَّ مِنَ الْهُدَى وَالْعِلْمِ كَمَثَلِ غَيْثٍ أَصَابَ أَرْضًا فَكَانَتْ مِنْهَا طَائِفَةٌ طَيِّبَةٌ قَبِلَتِ الْمَاءَ فَأَنْبَتَتِ الْكَلأَ وَالْعُشْبَ الْكَثِيرَ وَكَانَ مِنْهَا أَجَادِبُ أَمْسَكَتِ الْمَاءَ فَنَفَعَ اللَّهُ بِهَا النَّاسَ فَشَرِبُوا مِنْهَا وَسَقَوْا وَرَعَوْا وَأَصَابَ طَائِفَةً مِنْهَا أُخْرَى إِنَّمَا هِيَ قِيعَانٌ لاَ تُمْسِكُ مَاءً وَلاَ تُنْبِتُ كَلأً فَذَلِكَ مَثَلُ مَنْ فَقُهَ فِي دِينِ اللَّهِ وَنَفَعَهُ بِمَا بَعَثَنِي اللَّهُ بِهِ فَعَلِمَ وَعَلَّمَ وَمَثَلُ مَنْ لَمْ يَرْفَعْ بِذَلِكَ رَأْسًا وَلَمْ يَقْبَلْ هُدَى اللَّهِ الَّذِي أُرْسِلْتُ بِهِ " .
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба, Абу Омир ал-Ашъарий ва Муҳаммад ибн ал-Ало — лафз Абу Омирники — ривоят қилди, улар деди: Бизга Абу Усома Бурайддан, у Абу Бурдадан, у Абу Мусодан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди: У деди: «Албатта, Аллаҳ азза ва жалла мени ҳидоят ва илмдан иборат нарса билан юборгани — бир ерга ёғилган ёмғир мисолидир. Ўша ердан бир қисми яхши (унумдор) бўлиб, сувни қабул қилди ва кўп ўт-ўлан ундирди. Яна бир қисми қаттиқ (сув сақловчи) ерлар бўлиб, сувни ушлаб қолди, Аллаҳ у билан одамларни манфаатлантирди — улар ундан ичди, суғорди ва экин экди. Яна бошқа бир қисмига ёғди, у эса силлиқ теп-текис ер бўлиб, на сув ушлайди, на ўт ундиради. Мана шу — Аллаҳнинг дийнида фиқҳ-тушунча ҳосил қилган, Аллаҳ мени юборган нарса билан манфаат кўрган, билиб ва ўргатган кишининг мисоли, ҳамда бунга бошини кўтармаган (эътибор бермаган), Аллаҳнинг мен билан юборилган ҳидоятини қабул қилмаган кишининг мисолидир».