حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَرَّادٍ الأَشْعَرِيُّ، وَأَبُو كُرَيْبٍ - وَاللَّفْظُ لأَبِي كُرَيْبٍ - قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ بُرَيْدٍ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ مَثَلِي وَمَثَلَ مَا بَعَثَنِيَ اللَّهُ بِهِ كَمَثَلِ رَجُلٍ أَتَى قَوْمَهُ فَقَالَ يَا قَوْمِ إِنِّي رَأَيْتُ الْجَيْشَ بِعَيْنَىَّ وَإِنِّي أَنَا النَّذِيرُ الْعُرْيَانُ فَالنَّجَاءَ . فَأَطَاعَهُ طَائِفَةٌ مِنْ قَوْمِهِ فَأَدْلَجُوا فَانْطَلَقُوا عَلَى مُهْلَتِهِمْ وَكَذَّبَتْ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ فَأَصْبَحُوا مَكَانَهُمْ فَصَبَّحَهُمُ الْجَيْشُ فَأَهْلَكَهُمْ وَاجْتَاحَهُمْ فَذَلِكَ مَثَلُ مَنْ أَطَاعَنِي وَاتَّبَعَ مَا جِئْتُ بِهِ وَمَثَلُ مَنْ عَصَانِي وَكَذَّبَ مَا جِئْتُ بِهِ مِنَ الْحَقِّ " .
Бизга Абдуллаҳ ибн Баррод ал-Ашъарий ва Абу Курайб — лафз Абу Курайбники — ривоят қилди, иккаласи деди: Бизга Абу Усома Бурайддан, у Абу Бурдадан, у Абу Мусодан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди: У деди: «Албатта, менинг мисолим ва Аллаҳ мени юборган нарсанинг мисоли — қавми олдига келиб: ‹Эй қавмим, мен қўшинни ўз кўзим билан кўрдим ва мен яланғоч огоҳлантирувчиман, қочинг (нажот топинг)!› деган киши мисолидир. Қавмидан бир гуруҳ унга итоат қилиб, тунда йўлга чиқди ва осойишта жўнаб кетди, улардан бир гуруҳ эса ёлғон деди ва ўз жойида қолди. Тонгда қўшин уларнинг устига бостириб келиб, уларни ҳалок қилди ва қириб ташлади. Мана шу — менга итоат қилиб, мен келтирган нарсага эргашган кишининг мисоли, ҳамда менга осий бўлиб, мен келтирган ҳақни ёлғон деган кишининг мисолидир».