حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ بُرَيْدٍ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّمَا مَثَلِي وَمَثَلُ مَا بَعَثَنِي اللَّهُ بِهِ كَمَثَلِ رَجُلٍ أَتَى قَوْمًا فَقَالَ يَا قَوْمِ إِنِّي رَأَيْتُ الْجَيْشَ بِعَيْنَىَّ، وَإِنِّي أَنَا النَّذِيرُ الْعُرْيَانُ فَالنَّجَاءَ. فَأَطَاعَهُ طَائِفَةٌ مِنْ قَوْمِهِ فَأَدْلَجُوا، فَانْطَلَقُوا عَلَى مَهَلِهِمْ فَنَجَوْا، وَكَذَّبَتْ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ فَأَصْبَحُوا مَكَانَهُمْ، فَصَبَّحَهُمُ الْجَيْشُ، فَأَهْلَكَهُمْ وَاجْتَاحَهُمْ، فَذَلِكَ مَثَلُ مَنْ أَطَاعَنِي، فَاتَّبَعَ مَا جِئْتُ بِهِ، وَمَثَلُ مَنْ عَصَانِي وَكَذَّبَ بِمَا جِئْتُ بِهِ مِنَ الْحَقِّ ".
Абу Мусо Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилди): Деди: "Менинг ва Аллаҳ мени (дин билан) юборган нарсанинг масали — бир қавм олдига келиб: ‹Эй қавм, мен қўшинни ўз кўзим билан кўрдим, мен яланғоч огоҳлантирувчиман (кийимини қўрққанидан ташлаб югуран)ман, нажот топинг!› деган кишига ўхшайдир. Қавмидан бир тўда унга итоат қилиб, кечаси йўлга чиқди, сокин (хотиржам) юриб нажот топди; улардан бир тўда уни ёлғонга чиқарди ва ўз жойида (тонгни) қолди, қўшин уларга тонгда ҳужум қилди, уларни ҳалок қилди ва йўқ қилди. Мана шу — менга итоат қилиб, мен келтирган(ҳақиқат)га эргашган киши ва менга осий бўлиб, мен келтирган ҳақни ёлғонга чиқарган кишининг масалидир."