حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَفَّانُ، حَدَّثَنَا أَبَانُ بْنُ يَزِيدَ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، بْنُ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ أَقْبَلْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى إِذَا كُنَّا بِذَاتِ الرِّقَاعِ . بِمَعْنَى حَدِيثِ الزُّهْرِيِّ وَلَمْ يَذْكُرْ ثُمَّ لَمْ يَعْرِضْ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Аффон ривоят қилди, бизга Абон ибн Язид ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Абу Касир Абу Саламадан, у Жобирдан ривоят қилди, у деди: Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан йўлга тушдик, токи Зотур-Риқўда бўлдик... Зуҳрийнинг ҳадиси маъносида (ривоят қилди) ва «Сўнг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга (жазо билан) қаршилик қилмади» деган сўзни зикр қилмади.