قَالَ مُسْلِمٌ وَحُدِّثْتُ عَنْ أَبِي أُسَامَةَ، وَمِمَّنْ، رَوَى ذَلِكَ، عَنْهُ إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعِيدٍ الْجَوْهَرِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، حَدَّثَنِي بُرَيْدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ إِذَا أَرَادَ رَحْمَةَ أُمَّةٍ مِنْ عِبَادِهِ قَبَضَ نَبِيَّهَا قَبْلَهَا فَجَعَلَهُ لَهَا فَرَطًا وَسَلَفًا بَيْنَ يَدَيْهَا وَإِذَا أَرَادَ هَلَكَةَ أُمَّةٍ عَذَّبَهَا وَنَبِيُّهَا حَىٌّ فَأَهْلَكَهَا وَهُوَ يَنْظُرُ فَأَقَرَّ عَيْنَهُ بِهَلَكَتِهَا حِينَ كَذَّبُوهُ وَعَصَوْا أَمْرَهُ " .
Муслим деди: Менга Абу Усомадан ривоят қилиб айтилди, уни ундан ривоят қилганлардан бири Иброҳим ибн Саъид ал-Жавҳарийдир: Бизга Абу Усома ривоят қилди, менга Бурайд ибн Абдуллаҳ Абу Бурдадан, у Абу Мусодан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди: У деди: «Албатта, Аллаҳ азза ва жалла бандаларидан бир умматга раҳмат қилмоқчи бўлса, пайғамбарини улардан олдин (вафот эттириб) олади ва уни ўша уммат учун олдинга юбориладиган ва ўтиб борувчи (қисм) қилади. Бир умматни ҳалок қилмоқчи бўлса эса, уни пайғамбари тирик экан азоблайди ва у қараб турганида уларни ҳалок қилади — улар уни ёлғонга чиқариб, амрига осий бўлганларида, уларнинг ҳалокати билан унинг кўзини қувонтиради», деди.