وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، قَالَ عَبْدٌ أَخْبَرَنَا وَقَالَ ابْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ ابْنِ طَاوُسٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ أُرْسِلَ مَلَكُ الْمَوْتِ إِلَى مُوسَى عَلَيْهِ السَّلاَمُ فَلَمَّا جَاءَهُ صَكَّهُ فَفَقَأَ عَيْنَهُ فَرَجَعَ إِلَى رَبِّهِ فَقَالَ أَرْسَلْتَنِي إِلَى عَبْدٍ لاَ يُرِيدُ الْمَوْتَ - قَالَ - فَرَدَّ اللَّهُ إِلَيْهِ عَيْنَهُ وَقَالَ ارْجِعْ إِلَيْهِ فَقُلْ لَهُ يَضَعُ يَدَهُ عَلَى مَتْنِ ثَوْرٍ فَلَهُ بِمَا غَطَّتْ يَدُهُ بِكُلِّ شَعْرَةٍ سَنَةٌ قَالَ أَىْ رَبِّ ثُمَّ مَهْ قَالَ ثُمَّ الْمَوْتُ . قَالَ فَالآنَ فَسَأَلَ اللَّهَ أَنْ يُدْنِيَهُ مِنَ الأَرْضِ الْمُقَدَّسَةِ رَمْيَةً بِحَجَرٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَلَوْ كُنْتُ ثَمَّ لأَرَيْتُكُمْ قَبْرَهُ إِلَى جَانِبِ الطَّرِيقِ تَحْتَ الْكَثِيبِ الأَحْمَرِ " .
Менга Муҳаммад ибн Рофиъ ва Абд ибн Ҳумайд ривоят қилди. Абд ‹хабар берди› деди, ибн Рофиъ эса ‹ривоят қилди› деди: бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, бизга Маъмар хабар берди, у ибн Товусдан, у отасидан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди, у деди: Ўлим малоикаси Мусо алайҳиссаломнинг олдига юборилди. У келгач, Мусо уни уриб кўзини кўр қилди. Малоика Раббига қайтиб деди: ‹Мени ўлимни истамайдиган банданинг олдига юборибсан›. Аллаҳ унинг кўзини қайтариб берди ва деди: ‹Унинг олдига қайт ва унга айт: қўлини бир буқанинг белига қўйсин, қўли қоплаган ҳар бир тук эвазига унга бир йил умр бор›. Мусо деди: ‹Эй Раббим, кейин-чи?› Аллаҳ деди: ‹Кейин ўлим›. Мусо деди: ‹Ундай бўлса ҳозир бўла қолсин›. Сўнг у Аллаҳдан ўзини муқаддас ерга бир тош отими масофагача яқинлаштиришини сўради. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Агар мен ўша ерда бўлганимда, сизларга унинг йўл ёнидаги, қизил қум тепалиги тагидаги қабрини кўрсатардим».