حَدَّثَنَا عَمْرٌو النَّاقِدُ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ، عَنْ جَابِرِ، بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ نَدَبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم النَّاسَ يَوْمَ الْخَنْدَقِ فَانْتَدَبَ الزُّبَيْرُ ثُمَّ نَدَبَهُمْ فَانْتَدَبَ الزُّبَيْرُ ثُمَّ نَدَبَهُمْ فَانْتَدَبَ الزُّبَيْرُ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لِكُلِّ نَبِيٍّ حَوَارِيٌّ وَحَوَارِيَّ الزُّبَيْرُ " .
Бизга Амр ан-Ноқид ривоят қилди, бизга Суфён ибн Уяйна, Муҳаммад ибн ал-Мункадирдан, у Жобир ибн Абдуллаҳдан ривоят қилди: мен унинг шундай деганини эшитдим: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Хандақ кунида одамларни (жангга) чақирди, шунда Зубайр жавоб берди (чиқди). Сўнг яна чақирди, Зубайр жавоб берди. Сўнг яна чақирди, Зубайр жавоб берди. Шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Ҳар бир набийнинг ҳаворийси (содиқ ёрдамчиси) бор, менинг ҳаворийим эса Зубайрдир.»