حَدَّثَنَا أَبُو هِشَامٍ الرِّفَاعِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ الْيَمَانِ، عَنْ شَيْخٍ، مِنْ بَنِي زُهْرَةَ عَنِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي ذُبَابٍ، عَنْ طَلْحَةَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لِكُلِّ نَبِيٍّ رَفِيقٌ وَرَفِيقِي - يَعْنِي فِي الْجَنَّةِ عُثْمَانُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ وَ لَيْسَ إِسْنَادُهُ بِالْقَوِيِّ وَهُوَ مُنْقَطِعٌ .
Бизга Абу Ҳишом ар-Рифўий ривоят қилди, у деди: бизга Яҳё ибн ал-Ямон ривоят қилди, у Бану Зуҳрадан бўлган бир шайхдан, у ал-Ҳорис ибн Абдурраҳмон ибн Абу Зубобдан, у Талҳа ибн Убайдуллаҳ (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ҳар бир набийнинг бир рафиқи (дўсти) бор, менинг рафиқим эса — яъни жаннатда — Усмондир,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ғарибдир, ва унинг исноди кучли эмас, у мунқатиъдир (узилган).