حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ الرَّقِّيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو، عَنْ زَيْدٍ، هُوَ ابْنُ أَبِي أُنَيْسَةَ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّ، قَالَ لَمَّا حُصِرَ عُثْمَانُ أَشْرَفَ عَلَيْهِمْ فَوْقَ دَارِهِ ثُمَّ قَالَ أُذَكِّرُكُمْ بِاللَّهِ هَلْ تَعْلَمُونَ أَنَّ حِرَاءَ حِينَ انْتَفَضَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اثْبُتْ حِرَاءُ فَلَيْسَ عَلَيْكَ إِلاَّ نَبِيٌّ أَوْ صِدِّيقٌ أَوْ شَهِيدٌ " . قَالُوا نَعَمْ . قَالَ أُذَكِّرُكُمْ بِاللَّهِ هَلْ تَعْلَمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ فِي جَيْشِ الْعُسْرَةِ " مَنْ يُنْفِقُ نَفَقَةً مُتَقَبَّلَةً " . وَالنَّاسُ مُجْهَدُونَ مُعْسِرُونَ فَجَهَّزْتُ ذَلِكَ الْجَيْشَ قَالُوا نَعَمْ . ثُمَّ قَالَ أُذَكِّرُكُمْ بِاللَّهِ هَلْ تَعْلَمُونَ أَنَّ بِئْرَ رُومَةَ لَمْ يَكُنْ يَشْرَبُ مِنْهَا أَحَدٌ إِلاَّ بِثَمَنٍ فَابْتَعْتُهَا فَجَعَلْتُهَا لِلْغَنِيِّ وَالْفَقِيرِ وَابْنِ السَّبِيلِ قَالُوا اللَّهُمَّ نَعَمْ وَأَشْيَاءُ عَدَّدَهَا . هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ مِنْ حَدِيثِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّ عَنْ عُثْمَانَ .
Бизга Абдуллаҳ ибн Абдурраҳмон ривоят қилди, у деди: бизга Абдуллаҳ ибн Жаъфар ар-Раққий хабар берди, у деди: бизга Убайдуллаҳ ибн Амр ривоят қилди, у Зайддан — у ибн Абу Унайсадир — у Абу Ишоқдан, у Абу Абдурраҳмон ас-Суламийдан (ривоят қилдики), у деди: Усмон қамал қилинганида, уларга уйининг устидан қаради, сўнг: «Сизларга Аллаҳни эслатаман: биласизми, Ҳиро (тоғи) силкинганида, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Мустаҳкам тур, эй Ҳиро! Сенинг устингда набий, ё сиддиқ, ё шаҳиддан бошқа (ҳеч ким) йўқ,» деган эдиларми?» деди. Улар: «Ҳа,» дейишди. У деди: «Сизларга Аллаҳни эслатаман: биласизми, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қийинчилик (Усра) қўшини ҳақида: «Ким қабул қилинадиган бир хайр-эҳсон қилса?» деган эдилар, одамлар эса қийинчилик ва тангликда эдилар, шунда мен ўша қўшинни жиҳозлаган эдим?» Улар: «Ҳа,» дейишди. Сўнг у деди: «Сизларга Аллаҳни эслатаман: биласизми, Рума қудуғидан ҳеч ким ҳақ тўламасдан ичмас эди, шунда мен уни сотиб олиб, уни бой, камбағал ва йўловчи учун (вақф қилиб) қўйган эдим?» Улар: «Аллаҳга қасам, ҳа!» дейишди. Ва у яна кўп нарсаларни санади. Бу ҳадис шу жиҳатдан, Абу Абдурраҳмон ас-Суламийнинг Усмондан (қилган) ҳадисидан ҳасан саҳиҳ ғарибдир.