حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ جَمِيعًا عَنِ ابْنِ، عَرْعَرَةَ - وَاللَّفْظُ لِلْجَهْضَمِيِّ - حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَرْعَرَةَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ يُونُسَ بْنِ عُبَيْدٍ، عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ خَرَجْتُ مَعَ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْبَجَلِيِّ فِي سَفَرٍ فَكَانَ يَخْدُمُنِي فَقُلْتُ لَهُ لاَ تَفْعَلْ . فَقَالَ إِنِّي قَدْ رَأَيْتُ الأَنْصَارَ تَصْنَعُ بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شَيْئًا آلَيْتُ أَنْ لاَ أَصْحَبَ أَحَدًا مِنْهُمْ إِلاَّ خَدَمْتُهُ . زَادَ ابْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ فِي حَدِيثِهِمَا وَكَانَ جَرِيرٌ أَكْبَرَ مِنْ أَنَسٍ . وَقَالَ ابْنُ بَشَّارٍ أَسَنَّ مِنْ أَنَسٍ .
Бизга Наср ибн Алий ал-Жаҳзамий ва Муҳаммад ибнул-Мусанно ва Ибн Башшор, ҳаммаси Ибн Аръарадан ривоят қилдилар — лафз Жаҳзамийники — менга Муҳаммад ибн Аръара ривоят қилди, бизга Шуъба Юнус ибн Убайддан, у Собит ал-Бунонийдан, у Анас ибн Моликдан ривоят қилди, у деди: Мен Жарир ибн Абдуллаҳ ал-Бажалий билан бир сафарга чиқдим, у менга хизмат қиларди. Мен унга: Бундай қилма, дедим. У деди: Мен Ансорларнинг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга бир нарса қилганларини кўрган эдим, улардан бирига ҳамроҳ бўлсам, албатта унга хизмат қилишга қасам ичганман. Ибнул-Мусанно ва Ибн Башшор ўз ҳадисларида: Жарир Анасдан каттароқ эди, деб қўшдилар. Ибн Башшор: Анасдан ёши улуғроқ эди, деди.