6119-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Одоб китоби
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْجَعْدِ، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ مَوْلَى، أَنَسٍ ـ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ اسْمُهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي عُتْبَةَ ـ سَمِعْتُ أَبَا سَعِيدٍ، يَقُولُ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَشَدَّ حَيَاءً مِنَ الْعَذْرَاءِ فِي خِدْرِهَا.
Али ибнул Жаъд, Шуъбадан, у Қатодадан, у Анаснинг озодидан — Абу Абдуллаҳ: унинг исми Абдуллаҳ ибн Абу Утба (деди) — ривоят қилади: Абу Саидни шундай деяётганини эшитдйм: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ўз чодирида(ги) бокира қиздан ҳам ҳаёлироқ эдилар.