حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي السَّوَّارِ الْعَدَوِيِّ، قَالَ سَمِعْتُ عِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " الْحَيَاءُ لاَ يَأْتِي إِلاَّ بِخَيْرٍ ". فَقَالَ بُشَيْرُ بْنُ كَعْبٍ مَكْتُوبٌ فِي الْحِكْمَةِ إِنَّ مِنَ الْحَيَاءِ وَقَارًا، وَإِنَّ مِنَ الْحَيَاءِ سَكِينَةً. فَقَالَ لَهُ عِمْرَانُ أُحَدِّثُكَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَتُحَدِّثُنِي عَنْ صَحِيفَتِكَ.
Одам, Шуъбадан, у Қатодадан, у Абус Саввор Адавийдан ривоят қилади: У: Имрон ибн Ҳусайнни эшитдйм: У: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Ҳаё (уят) фақат яхшилик келтиради» дедилар, деди. Бушайр ибн Каъб: Ҳикматда: Ҳаёдан виқор (салобат) бўлади, ҳаёдан сокинлик (тинчлик) бўлади, деб ёзилган, деди. Имрон унга: Мен сенга Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан айтиб беряпман, сен эса менга ўз саҳифанг (китобинг)дан айтиб беряпсанми? деди.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي سَلَمَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما مَرَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَى رَجُلٍ وَهْوَ يُعَاتَبُ فِي الْحَيَاءِ يَقُولُ إِنَّكَ لَتَسْتَحْيِي. حَتَّى كَأَنَّهُ يَقُولُ قَدْ أَضَرَّ بِكَ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " دَعْهُ فَإِنَّ الْحَيَاءَ مِنَ الإِيمَانِ ".
Аҳмад ибн Юнус, Абдулазиз ибн Абу Саламадан: Бизга Ибн Шиҳоб, у Солимдан, у Абдуллаҳ ибн Умардан (розияллаҳу анҳумо) айтиб берди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бир киши ёнидан ўтдилар — у (киши) ҳаё (ҳаддан зиёд уятчанлик) ҳақида танбеҳ қилинаётган эди: У сенга зарар етказди (деб) айтаётгандек — унга: Сен жуда уяласан, деяётган эди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Уни қўй, чунки ҳаё иймондандир» дедилар.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْجَعْدِ، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ مَوْلَى، أَنَسٍ ـ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ اسْمُهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي عُتْبَةَ ـ سَمِعْتُ أَبَا سَعِيدٍ، يَقُولُ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَشَدَّ حَيَاءً مِنَ الْعَذْرَاءِ فِي خِدْرِهَا.
Али ибнул Жаъд, Шуъбадан, у Қатодадан, у Анаснинг озодидан — Абу Абдуллаҳ: унинг исми Абдуллаҳ ибн Абу Утба (деди) — ривоят қилади: Абу Саидни шундай деяётганини эшитдйм: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ўз чодирида(ги) бокира қиздан ҳам ҳаёлироқ эдилар.