6514-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Яхшилик, қариндошлик риштаси
حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ، عَنِ ابْنِ، الْهَادِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أَبَرُّ الْبِرِّ أَنْ يَصِلَ الرَّجُلُ وُدَّ أَبِيهِ " .
Менга Абут-Тоҳир ҳадис айтди, Абдуллаҳ ибн Ваҳб бизга хабар берди, менга Ҳайва ибн Шурайҳ Ибнул-Ҳоддан, у Абдуллаҳ ибн Динордан, у Абдуллаҳ ибн Умардан хабар бердики, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Энг яхши яхшилик — кишининг отасининг суюкли дўстлари билан алоқа қилишидир», дедилар.