حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْمِقْدَامِ، - وَهُوَ ابْنُ شُرَيْحِ بْنِ هَانِئٍ - عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ الرِّفْقَ لاَ يَكُونُ فِي شَىْءٍ إِلاَّ زَانَهُ وَلاَ يُنْزَعُ مِنْ شَىْءٍ إِلاَّ شَانَهُ " .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Муоз ал-Анбарий ривоят қилди: Бизга отам ривоят қилди: Бизга Шуъба ал-Миқдомдан — у ибн Шурайҳ ибн Ҳониъ — у отасидан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг рафиқалари Оишадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди. У: «Албатта мулойимлик бирор нарсада бўлса, уни безайди ва бирор нарсадан олиб ташланса, уни хунук қилади» дедилар.