حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ سُفْيَانَ، حَدَّثَنَا مَنْصُورٌ، عَنْ تَمِيمِ بْنِ سَلَمَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ هِلاَلٍ، عَنْ جَرِيرٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ يُحْرَمِ الرِّفْقَ يُحْرَمِ الْخَيْرَ " .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ривоят қилди: Менга Яҳё ибн Саъийд Суфёндан ривоят қилди: Бизга Мансур Тамим ибн Саламадан, у Абдурраҳмон ибн Ҳилолдан, у Жарирдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди. У: «Ким мулойимликдан маҳрум бўлса, яхшиликдан маҳрум бўлибди» дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَبُو سَعِيدٍ الأَشَجُّ وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ قَالُوا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ الأَشَجُّ، حَدَّثَنَا حَفْصٌ، - يَعْنِي ابْنَ غِيَاثٍ - كُلُّهُمْ عَنِ الأَعْمَشِ، ح وَحَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَإِسْحَاقُ، بْنُ إِبْرَاهِيمَ - وَاللَّفْظُ لَهُمَا - قَالَ زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا وَقَالَ، إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ تَمِيمِ بْنِ سَلَمَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ هِلاَلٍ الْعَبْسِيِّ، قَالَ سَمِعْتُ جَرِيرًا، يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ يُحْرَمِ الرِّفْقَ يُحْرَمِ الْخَيْرَ " .
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба, Абу Саъийд ал-Ашажж ва Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Нумайр ривоят қилиб айтдилар: Бизга Вакийъ ривоят қилди; (ҳ) яна бизга Абу Курайб ривоят қилди: Бизга Абу Муовия ривоят қилди; (ҳ) яна бизга Абу Саъийд ал-Ашажж ривоят қилди: Бизга Ҳафс — яъни ибн Ғиёс — ривоят қилди — барчалари Аъмашдан; (ҳ) яна бизга Зуҳайр ибн Ҳарб ва Ишоқ ибн Иброҳим ривоят қилдилар — матн иккаласиники — Зуҳайр: «Бизга ривоят қилди» деди, Ишоқ эса: «Бизга хабар берди» деди: Жарир Аъмашдан, у Тамим ибн Саламадан, у Абдурраҳмон ибн Ҳилол ал-Абсийдан ривоят қилди. У айтди: Мен Жарирнинг шундай деганини эшитдим: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деётганларини эшитдим: «Ким мулойимликдан маҳрум бўлса, яхшиликдан маҳрум бўлибди».
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي إِسْمَاعِيلَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ هِلاَلٍ، قَالَ سَمِعْتُ جَرِيرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ حُرِمَ الرِّفْقَ حُرِمَ الْخَيْرَ أَوْ مَنْ يُحْرَمِ الرِّفْقَ يُحْرَمِ الْخَيْرَ " .
Бизга Яҳё ибн Яҳё ривоят қилди: Бизга Абдулвоҳид ибн Зиёд Муҳаммад ибн Абу Исмоилдан, у Абдурраҳмон ибн Ҳилолдан ривоят қилди хабар берди. У айтди: Мен Жарир ибн Абдуллаҳнинг шундай деганини эшитдим: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Ким мулойимликдан маҳрум этилса, яхшиликдан маҳрум этилибди ёки: ким мулойимликдан маҳрум бўлса, яхшиликдан маҳрум бўлибди» дедилар.
حَدَّثَنَا حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى التُّجِيبِيُّ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي حَيْوَةُ، حَدَّثَنِي ابْنُ الْهَادِ، عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ حَزْمٍ، عَنْ عَمْرَةَ، - يَعْنِي بِنْتَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ - عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " يَا عَائِشَةُ إِنَّ اللَّهَ رَفِيقٌ يُحِبُّ الرِّفْقَ وَيُعْطِي عَلَى الرِّفْقِ مَا لاَ يُعْطِي عَلَى الْعُنْفِ وَمَا لاَ يُعْطِي عَلَى مَا سِوَاهُ " .
Бизга Ҳармала ибн Яҳё ат-Тужибий ривоят қилди: Бизга Абдуллаҳ ибн Ваҳб хабар берди: Менга Ҳайва хабар берди: Менга Ибн ал-Ҳод Абу Бакр ибн Ҳазмдан, у Амрадан — яъни Абдурраҳмоннинг қизи — у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг рафиқалари Оишадан ривоят қилди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Эй Оиша, албатта Аллаҳ мулойимдир, мулойимликни яхши кўради ва мулойимлик учун шундай нарсани берадики, қаттиққўллик учун бермайди ва ундан бошқа нарса учун бермайди» дедилар.
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْمِقْدَامِ، - وَهُوَ ابْنُ شُرَيْحِ بْنِ هَانِئٍ - عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ الرِّفْقَ لاَ يَكُونُ فِي شَىْءٍ إِلاَّ زَانَهُ وَلاَ يُنْزَعُ مِنْ شَىْءٍ إِلاَّ شَانَهُ " .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Муоз ал-Анбарий ривоят қилди: Бизга отам ривоят қилди: Бизга Шуъба ал-Миқдомдан — у ибн Шурайҳ ибн Ҳониъ — у отасидан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг рафиқалари Оишадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди. У: «Албатта мулойимлик бирор нарсада бўлса, уни безайди ва бирор нарсадан олиб ташланса, уни хунук қилади» дедилар.
حَدَّثَنَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، سَمِعْتُ الْمِقْدَامَ بْنَ شُرَيْحِ بْنِ هَانِئٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ وَزَادَ فِي الْحَدِيثِ رَكِبَتْ عَائِشَةُ بَعِيرًا فَكَانَتْ فِيهِ صُعُوبَةٌ فَجَعَلَتْ تُرَدِّدُهُ فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " عَلَيْكِ بِالرِّفْقِ " . ثُمَّ ذَكَرَ بِمِثْلِهِ .
Бизга буни Муҳаммад ибн ал-Мусанно ва Ибн Башшор ривоят қилиб айтдилар: Бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди: Бизга Шуъба ривоят қилди: Мен ал-Миқдом ибн Шурайҳ ибн Ҳониънинг шу иснод билан (ривоят қилганини) эшитдим ва ҳадисда шуни зиёда қилди: Оиша бир туяга минди, у қайсар эди, шунда Оиша уни қайтара бошлади. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга: «Мулойимликни лозим тут» дедилар. Сўнгра шунга ўхшашини зикр қилди.