حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ، ح وَحَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، - يَعْنِي ابْنَ سَعِيدٍ - جَمِيعًا عَنْ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيِّ، بِهَذَا الإِسْنَادِ وَزَادَ فِي حَدِيثِ الْمُعْتَمِرِ " لاَ ايْمُ اللَّهِ لاَ تُصَاحِبُنَا رَاحِلَةٌ عَلَيْهَا لَعْنَةٌ مِنَ اللَّهِ " . أَوْ كَمَا قَالَ .
Бизга Муҳаммад ибн Абдул-Аъло ривоят қилди: Бизга ал-Муътамир ривоят қилди; (ҳ) яна менга Убайдуллаҳ ибн Саъийд ривоят қилди: Бизга Яҳё — яъни ибн Саъийд — ривоят қилди — иккаласи Сулаймон ат-Таймийдан, шу иснод билан, ва ал-Муътамирнинг ҳадисида шуни зиёда қилди: «Йўқ, Аллаҳга қасамки, устида Аллаҳдан лаънат бўлган улов бизга ҳамроҳ бўлмайди» ёки айтганларидек (дедилар).