Ҳайвонларни ва бошқаларни лаънатлашдан қайтариш

حَدَّثَنِي سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنِي حَفْصُ بْنُ مَيْسَرَةَ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، أَنَّ عَبْدَ الْمَلِكِ، بْنَ مَرْوَانَ بَعَثَ إِلَى أُمِّ الدَّرْدَاءِ بِأَنْجَادٍ مِنْ عِنْدِهِ فَلَمَّا أَنْ كَانَ ذَاتَ لَيْلَةٍ قَامَ عَبْدُ الْمَلِكِ مِنَ اللَّيْلِ فَدَعَا خَادِمَهُ فَكَأَنَّهُ أَبْطَأَ عَلَيْهِ فَلَعَنَهُ فَلَمَّا أَصْبَحَ قَالَتْ لَهُ أُمُّ الدَّرْدَاءِ سَمِعْتُكَ اللَّيْلَةَ لَعَنْتَ خَادِمَكَ حِينَ دَعَوْتَهُ ‏.‏ فَقَالَتْ سَمِعْتُ أَبَا الدَّرْدَاءِ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ لاَ يَكُونُ اللَّعَّانُونَ شُفَعَاءَ وَلاَ شُهَدَاءَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ‏"‏ ‏.‏

Менга Сувайд ибн Саъийд ривоят қилди: Менга Ҳафс ибн Майсара Зайд ибн Асламдан ривоят қилди: Абдулмалик ибн Марвон Уммуд-Дардога ўз ҳузуридан баъзи (уй) жиҳозларини юборди. Бир кечаси Абдулмалик кечаси туриб, хизматкорини чақирди. Гоё у (хизматкор) унга кечиккан эди, шунда уни лаънатлади. Тонгги киргач, Уммуд-Дардо унга: «Кеча хизматкорингни чақирганингда уни лаънатлаганингни эшитдим» деди. Ва айтди: Мен Абуд-Дардонинг шундай деганини эшитдим: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Кўп лаънатловчилар қиёмат кунида шафоатчилар ҳам, гувоҳлар ҳам бўлмайдилар» дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَبُو غَسَّانَ الْمِسْمَعِيُّ وَعَاصِمُ بْنُ النَّضْرِ التَّيْمِيُّ قَالُوا حَدَّثَنَا مُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ، ح وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، كِلاَهُمَا عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، فِي هَذَا الإِسْنَادِ بِمِثْلِ مَعْنَى حَدِيثِ حَفْصِ بْنِ مَيْسَرَةَ ‏.‏

Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба, Абу Ғассон ал-Мисмаий ва Осим ибн ан-Назр ат-Таймий ривоят қилиб айтдилар: Бизга Муътамир ибн Сулаймон ривоят қилди; (ҳ) яна бизга Ишоқ ибн Иброҳим ривоят қилди: Бизга Абдурраззоқ хабар берди — иккаласи Маъмардан, у Зайд ибн Асламдан, шу иснод билан Ҳафс ибн Майсаранинг ҳадиси маъносига ўхшашини (ривоят қилдилар).

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ هِشَامٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، وَأَبِي، حَازِمٍ عَنْ أُمِّ الدَّرْدَاءِ، عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ، سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ "‏ إِنَّ اللَّعَّانِينَ لاَ يَكُونُونَ شُهَدَاءَ وَلاَ شُفَعَاءَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ‏"‏ ‏.‏

Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ривоят қилди: Бизга Муовия ибн Ҳишом Ҳишом ибн Саъддан, у Зайд ибн Аслам ва Абу Ҳозимдан, у Уммуд-Дардодан, у Абуд-Дардодан ривоят қилди. (Абуд-Дардо айтди:) Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деётганларини эшитдим: «Албатта кўп лаънатловчилар қиёмат кунида гувоҳлар ҳам, шафоатчилар ҳам бўлмайдилар».

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ، وَابْنُ أَبِي عُمَرَ، قَالاَ حَدَّثَنَا مَرْوَانُ، - يَعْنِيَانِ الْفَزَارِيَّ - عَنْ يَزِيدَ، - وَهُوَ ابْنُ كَيْسَانَ - عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ عَلَى الْمُشْرِكِينَ قَالَ ‏ "‏ إِنِّي لَمْ أُبْعَثْ لَعَّانًا وَإِنَّمَا بُعِثْتُ رَحْمَةً ‏"‏ ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн Аббод ва Ибн Абу Умар ривоят қилиб айтдилар: Бизга Марвон — яъни ал-Фазорийни назарда тутиб — Язиддан — у ибн Кайсон — у Абу Ҳозимдан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди. У айтди: «Ё Расулуллаҳ, мушрикларга (қарши) дуо қилинг» дейилди. У: «Мен кўп лаънатловчи қилиб юборилмадим, балки мен фақат раҳмат қилиб юборилдим» дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، جَمِيعًا عَنِ ابْنِ عُلَيَّةَ، قَالَ زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ، حُصَيْنٍ قَالَ بَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي بَعْضِ أَسْفَارِهِ وَامْرَأَةٌ مِنَ الأَنْصَارِ عَلَى نَاقَةٍ فَضَجِرَتْ فَلَعَنَتْهَا فَسَمِعَ ذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏ "‏ خُذُوا مَا عَلَيْهَا وَدَعُوهَا فَإِنَّهَا مَلْعُونَةٌ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ عِمْرَانُ فَكَأَنِّي أَرَاهَا الآنَ تَمْشِي فِي النَّاسِ مَا يَعْرِضُ لَهَا أَحَدٌ ‏.‏

Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ва Зуҳайр ибн Ҳарб — иккаласи Ибн Улайядан — ривоят қилдилар: Зуҳайр: «Бизга Исмоил ибн Иброҳим ривоят қилди» деди: Бизга Айюб Абу Қилобадан, у Абул-Муҳаллабдан, у Имрон ибн Ҳусайндан ривоят қилди. У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам баъзи сафарларида эканлар, Ансорлардан бир аёл бир туяда эди. У (туядан) зерикиб, уни лаънатлади. Буни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам эшитиб: «Унинг устидаги нарсаларни олинг ва уни қўйиб юборинг, чунки у лаънатлангандир» дедилар. Имрон айтди: Гоё мен ҳозир уни одамлар орасида юрганини кўриб турибман, ҳеч ким унга эътибор бермайди.

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَأَبُو الرَّبِيعِ، قَالاَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، وَهُوَ ابْنُ زَيْدٍ ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا الثَّقَفِيُّ، كِلاَهُمَا عَنْ أَيُّوبَ، بِإِسْنَادِ إِسْمَاعِيلَ ‏.‏ نَحْوَ حَدِيثِهِ إِلاَّ أَنَّ فِي حَدِيثِ حَمَّادٍ قَالَ عِمْرَانُ فَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيْهَا نَاقَةً وَرْقَاءَ وَفِي حَدِيثِ الثَّقَفِيِّ فَقَالَ ‏ "‏ خُذُوا مَا عَلَيْهَا وَأَعْرُوهَا فَإِنَّهَا مَلْعُونَةٌ ‏"‏ ‏.‏

Бизга Қутайба ибн Саъийд ва Абур-Робиъ ривоят қилиб айтдилар: Бизга Ҳаммод — у ибн Зайд — ривоят қилди; (ҳ) яна бизга Ибн Абу Умар ривоят қилди: Бизга ас-Сақафий ривоят қилди — иккаласи Айюбдан, Исмоилнинг исноди билан — унинг ҳадисига ўхшашини, фақат Ҳаммоднинг ҳадисида: Имрон айтди: «Гоё мен унга — кулранг туяга — қараб турибман» (дейилган), ас-Сақафийнинг ҳадисида эса: «Унинг устидаги нарсаларни олинг ва уни яланғочланг (юкини олинг), чунки у лаънатлангандир» дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ الْجَحْدَرِيُّ، فُضَيْلُ بْنُ حُسَيْنٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ، - يَعْنِي ابْنَ زُرَيْعٍ - حَدَّثَنَا التَّيْمِيُّ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، عَنْ أَبِي بَرْزَةَ الأَسْلَمِيِّ، قَالَ بَيْنَمَا جَارِيَةٌ عَلَى نَاقَةٍ عَلَيْهَا بَعْضُ مَتَاعِ الْقَوْمِ إِذْ بَصُرَتْ بِالنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَتَضَايَقَ بِهِمُ الْجَبَلُ فَقَالَتْ حَلْ اللَّهُمَّ الْعَنْهَا ‏.‏ قَالَ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ لاَ تُصَاحِبُنَا نَاقَةٌ عَلَيْهَا لَعْنَةٌ ‏"‏ ‏.‏

Бизга Абу Комил ал-Жаҳдарий Фузайл ибн Ҳусайн ривоят қилди: Бизга Язид — яъни ибн Зурайъ — ривоят қилди: Бизга ат-Таймий Абу Усмондан, у Абу Барза ал-Асламийдан ривоят қилди. У айтди: Бир чўри қиз устида қавмнинг баъзи юклари бўлган бир туяда (кетаётган) эди. Бирдан у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни кўрди, тоғ уларга (йўлни) торайтириб қўйган эди. Шунда у: «Ҳалв (чу)! Аллаҳим, уни лаънатла» деди. У айтди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Устида лаънат бўлган туя бизга ҳамроҳ бўлмасин» дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ، ح وَحَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، - يَعْنِي ابْنَ سَعِيدٍ - جَمِيعًا عَنْ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيِّ، بِهَذَا الإِسْنَادِ وَزَادَ فِي حَدِيثِ الْمُعْتَمِرِ ‏ "‏ لاَ ايْمُ اللَّهِ لاَ تُصَاحِبُنَا رَاحِلَةٌ عَلَيْهَا لَعْنَةٌ مِنَ اللَّهِ ‏"‏ ‏.‏ أَوْ كَمَا قَالَ ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн Абдул-Аъло ривоят қилди: Бизга ал-Муътамир ривоят қилди; (ҳ) яна менга Убайдуллаҳ ибн Саъийд ривоят қилди: Бизга Яҳё — яъни ибн Саъийд — ривоят қилди — иккаласи Сулаймон ат-Таймийдан, шу иснод билан, ва ал-Муътамирнинг ҳадисида шуни зиёда қилди: «Йўқ, Аллаҳга қасамки, устида Аллаҳдан лаънат бўлган улов бизга ҳамроҳ бўлмайди» ёки айтганларидек (дедилар).