حَدَّثَنَاهُ أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، حَدَّثَنَا شَيْبَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لَقَدْ رَأَيْتُ رَجُلاً يَتَقَلَّبُ فِي الْجَنَّةِ فِي شَجَرَةٍ قَطَعَهَا مِنْ ظَهْرِ الطَّرِيقِ كَانَتْ تُؤْذِي النَّاسَ " .
Буни бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Убайдуллаҳ ривоят қилди, бизга Шайбон ривоят қилди, Аъмашдан, у Абу Солиҳдан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан, у дедилар: «Мен жаннатда бир кишини кўрдим, у одамларга озор бераётган, йўл устидаги бир дарахтни кесиб ташлагани учун жаннатда (ҳузур ичида) ағдарилиб юрарди.»