حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ سُهَيْلٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَرَّ رَجُلٌ بِغُصْنِ شَجَرَةٍ عَلَى ظَهْرِ طَرِيقٍ فَقَالَ وَاللَّهِ لأُنَحِّيَنَّ هَذَا عَنِ الْمُسْلِمِينَ لاَ يُؤْذِيهِمْ . فَأُدْخِلَ الْجَنَّةَ " .
Менга Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Жарир ривоят қилди, Суҳайлдан, у отасидан, у Абу Ҳурайрадан, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Бир киши йўл устидаги дарахт шохининг ёнидан ўтиб қолди ва: ‹Валлаҳи, мен буни мусулмонлардан четга оламан, уларга озор бермасин› деди. Бас, у жаннатга киритилди.»