وَحَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ هَاشِمٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنِ الأَوْزَاعِيِّ، عَنْ عَبْدَةَ بْنِ أَبِي لُبَابَةَ، عَنْ هِلاَلِ بْنِ يَسَافٍ، عَنْ فَرْوَةَ بْنِ نَوْفَلٍ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقُولُ فِي دُعَائِهِ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا عَمِلْتُ وَشَرِّ مَا لَمْ أَعْمَلْ " .
Менга Абдуллаҳ ибн Ҳошим ривоят қилди, бизга Вакииъ ривоят қилди, у ал-Авзўийдан, у Абда ибн Абу Лубобадан, у Ҳилол ибн Ясофдан, у Фарва ибн Навфалдан, у Оишадан ривоят қилдики, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам дуоларида шундай дердилар: «Аллаҳим, мен қилган ишимнинг ёмонлигидан ва қилмаган ишнинг ёмонлигидан Сенга паноҳ тилайман».