حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ هِشَامٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ وَحَدِيثُ مُعَاذِ بْنِ هِشَامٍ أَتَمُّ .
Бизга Абу Бакр ибн Абий Шайба ривоят қилди, бизга Вакиъ Ҳишомдан шу иснод билан ривоят қилди. Муъоз ибн Ҳишомнинг ҳадиси тўлиқроқдир.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
(Бу ҳадис) бизга Абу Ишоқ(дан) шу иснод билан (ривоят қилинди); фақат Мансур ҳадиси тўлиқроқ ва кўпроқдир.
бизга Абу Муовия ривоят қилди, уларнинг ҳаммаси Ҳишомдан, ушбу иснод билан — баъзилари баъзиларидан кўпроқ (қўшимча билан) ривоят қилдилар.
Яна бизга буни Абу Курайб ривоят қилди, бизга Ибн Нумайр ривоят қилди, бизга Ҳишом шу иснод билан ривоят қилди.
бизга Ибн Нумайр ривоят қилди, иккаласи Ҳишомдан шу иснод билан унинг мислини ривоят қилди.
Буни бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди: бизга Абда Ҳишомдан, шу иснод билан ривоят қилди.
бизга Суфён Зайд ибн Асламдан шу иснод билан ривоят қилди, фақат Молик ва Равҳнинг (ривояти) тўлиқроқ ва кўпроқдир.