حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ سَهْلٍ التَّمِيمِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي، مَرْيَمَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، أَخْبَرَنِي زَيْدُ بْنُ أَسْلَمَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، الْخُدْرِيِّ أَنَّ رِجَالاً، مِنَ الْمُنَافِقِينَ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانُوا إِذَا خَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِلَى الْغَزْوِ تَخَلَّفُوا عَنْهُ وَفَرِحُوا بِمَقْعَدِهِمْ خِلاَفَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَإِذَا قَدِمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم اعْتَذَرُوا إِلَيْهِ وَحَلَفُوا وَأَحَبُّوا أَنْ يُحْمَدُوا بِمَا لَمْ يَفْعَلُوا فَنَزَلَتْ { لاَ تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَفْرَحُونَ بِمَا أَتَوْا وَيُحِبُّونَ أَنْ يُحْمَدُوا بِمَا لَمْ يَفْعَلُوا فَلاَ تَحْسَبَنَّهُمْ بِمَفَازَةٍ مِنَ الْعَذَابِ}
Бизга Ҳасан ибн Али Ҳулвоний ва Муҳаммад ибн Саҳл Тамимий ҳадис айтдилар, иккаласи: бизга ибн Абу Марям ҳадис айтди, бизга Муҳаммад ибн Жаъфар хабар берди, менга Зайд ибн Аслам Атоо ибн Ясордан, у Абу Саъид Худрийдан хабар бердики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам замонида мунофиқлардан баъзи кишилар Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ғазотга чиққанларида ортда қолар, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга мухолиф равишда ўтириб қолганликларидан хурсанд бўлар эдилар. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам (ғазотдан) келганларида эса у кишига узр айтиб, қасам ичар ва қилмаган ишлари билан мақталишни яхши кўрар эдилар. Шунда: «Қилган ишларидан хурсанд бўладиган ва қилмаган нарсалари билан мақталишни яхши кўрадиган кимсаларни — уларни азобдан нажотда деб ҳисоблама» (ояти) нозил бўлди.