حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ الأَشَجُّ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ إِدْرِيسَ، يَقُولُ سَمِعْتُ الأَعْمَشَ، يَرْوِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُرَّةَ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي نَخْلٍ يَتَوَكَّأُ عَلَى عَسِيبٍ . ثُمَّ ذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِهِمْ عَنِ الأَعْمَشِ وَقَالَ فِي رِوَايَتِهِ وَمَا أُوتِيتُمْ مِنَ الْعِلْمِ إِلاَّ قَلِيلاً .
Бизга Абу Саъид Ашажж ривоят қилиб деди: Абдуллаҳ ибн Идриснинг шундай деганини эшитдим: Аъмашнинг буни Абдуллаҳ ибн Муррадан, у Масруқдан, у Абдуллаҳдан ривоят қилганини эшитдим. У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бир хурмозорда хурмо шохига суяниб турган эди. Сўнг уларнинг Аъмашдан ривоятларига ўхшашини зикр қилди ва ўз ривоятида: ‹Сизларга озгина илмдан бошқа нарса берилмаган› деди.