وَحَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ أَبِي شُعَيْبٍ الْحَرَّانِيُّ، حَدَّثَنَا مِسْكِينٌ، - يَعْنِي ابْنَ بُكَيْرٍ الْحَذَّاءَ - عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ هِشَامِ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَطُوفُ عَلَى نِسَائِهِ بِغُسْلٍ وَاحِدٍ .
Анас (ривоят қилди): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўз аёлларини бир (марта) ғусл билан айланиб (ҳаммасига яқинлик қилиб) чиқар эди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
у Қатодадан, у Анасдан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) битта ғусл билан аёлларини айланиб чиқар эдилар.
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўз аёлларига — улар ҳайзли (бўлган) ҳолда — изор устидан (баданига) тегар эди.
У: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Ансордан бир киши билан (унинг) хотини орасида лиъан қилдирдилар ва уларни ажратдилар, деди.
ки), махзумий бир аёл асбоб-анжом (нарса) қарз олиб, кейин уни инкор қилар эди. Шу сабабли Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унинг қўлини кесишга буюрдилар.
У: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам хотинларидан бирига икки мудд арпа билан валима қилдилар, деди.
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ансордан бўлган бир киши билан хотини ўртасида лаънатлашув (лиъон) ўтказди ва уларни бир-биридан ажратди.